YARI DÜNYALI

Eskiden öyle tuhaf bir insandım ki insanlar,farklı bir gezegenden geldiğime inanırdı. Onlara göre ben;herkese ve her şeye iyi bakan,aşk’a inanmayan ve tek gayesi “mutluluk”olan Polyanna idim. Ancak ve ancak farklı bir diyardan gelmiş olmalıydım. Buraya,hatta bu yüzyıla ait olamazdım. Ait olduğum yer burası olmadığından çok ta yoruluyordum. Haklılardı,farklıydım. Kuş gibi bir yürek,narin çıt kırıldı bir kalbim, güzel sözler söyleyen içten bir dilim ve erkekleri görmezlikten gelen bir çift göz’e saf bir yüze sahiptim. Hee bir de yamuk bir burun. Hafifte bir Güzin ablalık mevcuttu. İtinayla dert dinler,derman olurdum. Derdin derdimdir kafasında saf bir insandım. Kendime bencildim. Herkesi düşünür,kendimi unuturdum. Dünyalıların canları sağ olsun dedim. Patavatsız ve ukala bir dile, taş bir kalbe,fıldır fıldır gözlere,hoşlantıyı aşk sanmaya,sahte bir yüze sahip olmadığımdam olmalı ki dünyalı sayılmadım. Sonra 19yıl geçti ve ben ilk kez kendimi tam olmasada dünyalı hissediyorum. Tam da bugün (!)

You might also like More from author

Leave A Reply

Your email address will not be published.