Son Durak

Seni özledim bile yetmiyormuş bazen
Hislerime tercüman olmuyormuş
Kelimeler kifayetsiz kalıyormuş
Bu aralar bunu çok iyi anladım ben.
Bir ara büyük bir laf etmiştim;
“Bir daha kimsenin şiirine ne uyak olurum ne de durak!” diye..
Sonra sen geldin, sana uydum ve sende durdum.
Aslında ben beceremem öyle romantik laflar etmeyi, şiirler yazmayı
Böyle mektup gibi uzun uzadıya yazarım
Ve sonra kendim de sıkılır, bırakırım.
Ama bu sefer işler öyle gitmedi be adamım!
Ne senden sıkılabildim ne de seni bırakabildim.
Her gece acaba bugün kime dokundu diye düşünmek bana sonsuz acı verdi.
Ama sana da kızmıyorum aslında kıyamıyorum.
Senin benim duygularıma kıydığın gibi ben sana kıyamıyorum.
Neden diye sorma, nasıl diye sorma oldu işte (!).
Kendiliğinden, birdenbire, ansızın, her ne kadar bununla ilgili zarf varsa o kadar işte.
Ve emin ol pişman değilim
Ne seninle yaşadıklarımdan ne sana olan hislerimden
Ne de senin için döktüğüm onca gözyaşından..
Bu sana belli ki son şiirim
Bundan sonra kimlerin şiirlerine uyak ya da durak oluruz bilemem ama
Benim şiirlerime son kez uyak son kez duraksın artık.

You might also like More from author

Leave A Reply

Your email address will not be published.