İmkansız

İnsanoğlu işte nerede imkansız var onu bulur değil mi ? Sevmeyeceğini bildiğimiz insanları inadına sevmeye çalışırız kalbinde bir nebze olsun yer almaya çalışırız.Fakat unuttuğumuz bir şey vardır kendi kalbimiz o süreç içerisinde her türlü felaketle  baş başa kalır…

Kendimizi ne kadar kandırsak ta bir süre sonra kalp bile anlar ‘artık dur’ evet bu sinyalden sonra insanın gururu ağır basar ve kalbini sonsuz bir yalnızlığa terk eder.Kalp kendine bambaşka bir diyar tasarlar.Herkeste farklıdır bu diyar benimki ise bir sahil,dalgalar ayak uçlarıma vuruyor ve sessizliği dinliyorum…

Evet arkadaşlarım bu tip insanlar artık sevilmemekten yorulmuş kendi köşesine çekilmiş kişilerdir.Çok ister o çizdiği mekanda sevdiği insanın ellerinden tutsun, gelsin saçlarından sevsin hatta belkide kulağına birkaç satır şiir fısıldasın.Ama cesaret edemezler…Ve böyle olmamızda emeği geçen herkese teşekkür etmek gerek çünkü bir kalp kolay kolay vazgeçmez…

Ve geçmiş olsun herkese çünkü artık kalbim bir kuş kadar özgür bir o kadar da görünmez.Onu kimse göremeyecek artık… Çünkü aramızda değil huzura doğru bir yolculuğa çıktı sonu olmayan bir yolculuk…

You might also like More from author

Leave A Reply

Your email address will not be published.