Bu günler fazlaca payiz hissediyorum. Sık sık depresyona giriyorum. Sadece bi kişi için tüm yakınlarımın, dostlarımın yüzüne gülemiyorum. Herkesi üzmeye başladım. Tedirginim. Biz kaybedenler olarak çok şanslıyız belki de ben böyle düşündüm. Hep bi uçurumun kenarında olduğumuzu düşünsekte bizi üzen insanların, olayların kisa süre içinde olgunlastirdigini düşünüyorum. Tüm fedakarlıkların suistimal edilmesi, ilişkide verilen tüm emeklerin boşa gitmesi sonucu hissizlestigimi hissediyorum. Bu sıralar çok acıyorum bu duruma, fakat ben de diğerleri gibi bi kaç arkadaşa sahibim bu bir balık olabilir köpek olabilir, bi bardak olabilir. Hepsine sahibim. Bu dostlarımı birakamam çünkü sigara içerken o bardağın bana arkadaşlık ettiğini bilirim. İhtiyacım varken yanımda olmayan birisi içinse köpeğe yakındım hep, eh belki biraz başını ağrıttım. Son günlerde onuda üzüyorum. Kim bilir nerede şimdi. Birisi yine sahipsiz sanıp götürmüştür. Sosis bi yolunu bulur kaçar gelir mutlaka. Sosis’i bilirsiniz, ama en çok beni sever kütahya da. Bende onu. Birde balıklarım. Ah benim masum balıklarım kaç defa onun yüzünden sizi aç bıraktım. Ellerim terliyor ayaklarım titriyor senden bahsettiğim zaman. Ama kendimle savaşıyorum, birde seni unutmadan tüm dostlarımı üzemem. Tüm kaybedenlere söylüyorum bu gece benim gibi hissediyorsanız eğer, olgunlaşıyorsunuz demektir.

You might also like More from author

Leave A Reply

Your email address will not be published.