Screenshot_2016-06-28-21-30-43Bir takım insanlar ihtiyaç duydukları zaman sorgular hayatı. Önce kendinden başlar yalnız kalarak. Yalnızlığına sevdalık edecek banklar arar kendine ve saatlerce düşünür onlarla sırt sırta verip. Ağaçlar, çimenler, toprak ve hatta kulağı vardır denilen yerler sırdaşı oluverir bir anda. Söyleyemediği ve hatta kendine bile söyleyemediği her şeyi dilinin bağını çözerek açar döker. Banklar öyle geniş yüreklidir ki bir çok karakterden insanı alır bağrına basar iyisini kötüsünü bilir insanın. Kalabalığın içinde kalabalıkları kendine yalnızlaştıran kişi hayata dair çok şey öğrenmiş gerektir ki yalnızlığı kendine tek çıkar yol görmüştür. Sevdiği gibi sevilmemiş, defalarca kazık yemiş ve her defasında yeniden başlamak şartıyla daha güçlü dönmüştür yalnızlık banklarına. Keşke banklarla konuştuğu gibi yaşayabilme şansı olsa..  Olmaz ki o insanlar ki iyiliğin tek çıkar yol kabul etmiş. Serzenişleri yalnız kendine zarar verir çünkü kıyamaz insanlara kendi canının yanma pahasına..  Ne de olsa vicdan muhakemesi her nolursa olsun ağır basmıştır. O herkesi affeder ama banklar onu affeder mi? ..

You might also like More from author

Leave A Reply

Your email address will not be published.